ป้าศรี/คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ เมื่ออายุห้าสิบต้นๆ ข้าพเจ้าไปอยู่คนเดียวเพื่อปฏิบัติธรรมที่สวนโมกขพลาราม สุราษฎร์ธานี และวัดดอยธรรมเจดีย์ สกลนคร แห่งละ 3 เดือน ตั้งแต่นั้นมาก็จะชอบปลีกตัวไปอยู่คนเดียวตามชนบทป่าเขาครั้งละอาทิตย์สองอาทิตย์ ปีละ 2-3 ครั้ง จะเลือกไปในที่ตัวเองไม่เกี่ยวข้อง ยิ่งไม่คุ้นเคยด้วยยิ่งดี เป็นการเว้นวรรคที่อิสระ ปลอดจากความเป็นเจ้าของ ไม่เหมือนอยู่บ้านตัวเอง ที่มีใยบางบ้างหนาบ้างพันผูกอยู่ที่ใจ และที่มีอำนาจจัดการโน่นนี่ได้ ทำให้เป็นตัวตนที่วุ่นวาย..

ป้าศรี/คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ โพสต์นี้สำคัญนะคะ ขอให้อ่านเถอะ คนโบราณบอกลูกหลานว่า “รู้ไว้ ใช่ว่าใส่บ่าแบกหาม” หมายความว่า ความรู้ดีๆน่ะรู้ไว้เถอะ… ไม่ถึงกับ หนักหัวหนักตัวนักหรอก Image by Alan Frijns from Pixabay ป้าศรีเอาคำบอกเล่าของ ศูนย์ต่อต้านข่าวปลอมแห่งประเทศไทยมาค่ะ เป็นการสอนวิธีแยกแยะให้ว่า บุคคลในคลิปเป็นคนจริง หรือเป็นเฟค ที่เรียกว่า Deepfake หรือไม่ เพื่อให้เรารู้ทันก่อนที่จะตกเป็นเหยื่อ “Deepfake” คือ เทคโนโลยีที่ใ

ป้าศรี/คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ ภาพ: Mürren ; Switzerland ป้าศรีเขียนบทความนี้มานานมากแล้ว สมัยนั้นเชื่อกันว่า ประโยคที่โด่งดังเกี่ยวกับการเดินขึ้นภูเขานี้ เป็นคำของ Gabriel Gracia Marquez แต่ปรากฏว่า…ไม่ใช่ … ทุกวันนี้ก็ยังเป็นที่โต้เถียงกันอยู่ว่า ใครพูดหรือเขียนประโยคนี้ จากที่ไหน - เส้นทางกับยอดเขา - กาเบรียล เกร์เซีย มาร์เกซ นักเขียนรางวัลโนเบลชาวโคลัมเบีย ได้ส่งจดหมายลาเพื่อนๆ เมื่อใกล้เวลาที่เขาจะจากโลกไปด้วยโรคมะเร็งในต่อมน้ำเหลือง เขาเล่าถึงความคิด

ป้าศรี/ คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ เที่ยวแบบเราๆ เขียวๆ เฉอะแฉะหน่อย แต่สุขเหลือ เอารูปมาชวนให้สุขไปด้วยกันค่ะ เรา 4 คนไปกันแบบ“ตามใจฉัน” อิสระจาก ระบบทัวร์ทั้งหลาย ไต๋กับจ๋า วางแผนให้เราล่วงหน้าว่าจะหยุดนอนที่ไหน ที่เขามั่นใจว่าแม่กับคุณอา(ลุงเจเจ)จะชอบ ซึ่งไม่จำเป็นต้องเนี๊ยบนัก แต่ให้มีไอใสๆๆแห่งความสนุก ในความไม่เนี๊ยบนั้น หมอสรรพัฒน์ (ไต๋) ใช้ชีวิตส่องกล้องตรวจประสาทตาคนไข้มาตลอดหลายสิบปี พอมาเที่ยวพักผ่อนก็ยังชอบใช้กล้องในโทรศัพท์ ส่องและถ่ายรูปรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที

ป้าศรี/คุณหญิงจำนงศรี รัตนิน ใครจะพูดอะไรเกี่ยวกับฉัน ก็ไม่ใช่เรื่องของฉัน … ฉันเป็นอย่างที่ฉันเป็น ฉันทำอย่างที่อย่างที่ฉันทำ ฉันไม่คาดหวังอะไร และยอมรับทุกอย่าง อย่างที่เป็นอยู่ … การเป็นอย่างนี้ ทำให้ชีวิตง่ายขึ้น เราอยู่ในโลกที่ งานศพ สำคัญกว่าคนตาย ที่ การแต่งงาน สำคัญกว่าความรัก ที่ รูปร่างหน้าตา สำคัญกว่าจิตวิญญาณ เราอยู่ในวัฒนธรรมหีบห่อ ที่เดียจฉันท์คุณค่าของเนื้อใน คำพูดของ เซอร์แอนโธนี่ ฮ๊อปคินส์ ป้าศรี เป็นคนแปลเองทั้งหมดค่ะ เพราะคำพูดที่งามทั้งความหมาย ทั้งภาษา เ

ป้าศรี/คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ รูปที่ 1 ถ่าย เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560(ผมขาว ตัวเดิม เสื้อเดิม ตอน 78) รูปที่ 2 ถ่าย เดือนธันวาคม พ.ศ. 2566 (ผมสี ตัวเดิม เสื้อเดิม ตอน 84) ธรรมะ ปรัชญาสายชรา หรือบทปรารภที่เหลวไหล แล้วแต่ใครจะมองนะคะ อะไรก็ “ช่างหัวมัน” “ช่างหัวมัน” เป็นภาษาเขียน ถ้าเป็นภาษาพูด มักจะออกเสียง (สะบัดๆให้ได้อารมณ์) ว่า “ชั่งหัวมัน” อารัมภบทด้วยภาคภาษา แล้วก็ต่อด้วยการอธิบายสีผมบนหัวของตัวเอง ว่า เออแล้วทำไมไม่ช่างหัวมันล่ะ  ทำไมไม่ปล่อย

ป้าศรี/คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ บรรดาสาวๆ นักท่องเที่ยวจีน ชอบที่จะพากันแต่งชุดกิโมโนสีอ่อนสีหวาน มาเดินในสวนวัดโบราณบนภูเขา สวนรอบวัดคิโยมิซุเดระ (Kiyomizu Dara) กำลังอยู่ในฤดูที่ดอกอาเซเลียสีชมพูแดง ชมพูส้ม บานสพรั่ง นักท่องเที่ยวสาวๆ ชาวจีนเหล่านี้ แต่ง kimono กิโมโนกันได้สวยจริงๆ บนต้นทางเดินขึ้นเขาไปวัด มีร้านเปิดให้นักท่องเที่ยวเช่ากิโมโนสวยๆ ร้านเหล่านี้ และร้านขายของที่ระลึกตลอดจนขนมและไอศครีม ตั้งอยู่กันเรียงรายแน่นขนัด ป้าศรีเข้าไปขอถ่ายรูปสาวสวยจากเมืองจีน 2 คน.

ป้าศรี/คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ คืนก่อนโน้น ที่ Monzayu Monju ป้าศรีออกไปเดินกลางคืน แถววัดหน้าโรงแรมมืดสลัว เงียบสงบ วังเวง ไม่มีคนสักคน ป้าศรีมีประสบการณ์การออกไปเดินเงียบๆตอนกลางคืนในประเทศต่างๆ ทว่า ในชนบทญี่ปุ่นนี้ ป้าพบว่าเป็นบรรยากาศที่ยาก เกินกว่าที่จะบรรยาย ป้าศรี 18.05.2569 จาก :FB โต๊ะป้าศรี https://www.facebook.com/chamnongsritable/posts/pfbid0eJaAnARdWCUkvgWgzgSpwTDFfm9VACUce6YZuexVFhWBBaESNuU2CrSo3Cs7BgJWl

ป้าศรี/คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ หมอไต๋กับจ๋า ในป่าไผ่ Arashiyama Bamboo Grove ห่างจากเกียวโต ประมาณ 50 กม. พื้นที่นี้ ปรากฏในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นตั้งแต่ก่อนยุคเฮอัน (Heian Period, ค.ศ. 794-1185) เ ป็นสถานที่พักผ่อนของชนชั้นสูงและเจ้านายญี่ปุ่น ที่นี่ มีการสร้างวิลล่าในภูเขา เพื่อเป็นที่พักผ่อนของจักรพรรดิซากะ (Emperor Saga) ในยามเกษียณ ซึ่งกลายมาเป็นวัดไดคะคุจิ (Daikakuji) ในภายหลัง เชื่อกันว่า พระสงฆ์ชาวพุทธนำต้นไผ่มาปลูกในญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 801 เมื่อเดินทางกลับ

แก่ก็แก่เถอะ ป้าศรีขอแก่แบบลิงๆค่างๆบ้าง ไต๋สั่งให้แม่ไต่ขึ้นไปเพื่อถ่ายรูป สไตล์ที่เขาจำได้เมื่อสมัยเขายังเด็ก เหตุเกิดระหว่างไปเดินกันเช้านี้ เขากลัวว่า FC จะไม่รู้จักคุณหญิงตัวจริง ดีใจนะที่ผิวโลกนี้มันไม่ราบเรียบ มันตะปุ่มตะป่ำเหมือนชีวิตคนเราเลย ถ้าผิวโลกไม่มีเขา ไม่มีห้วย ให้ได้ขึ้นบ้าง ให้ได้ลงบ้าง ร่างกายมนุษย์ก็ไม่แข็งแรง ถ้าชีวิตเรียบราบไปหมด จิตใจคนจะแข็งแกร่งได้อย่างไรล่ะ จริงไหม ป้าศรี 20.05.2568 จาก :FB โต๊ะป้าศรี https://www.facebook.com/chamnongsritable/posts/

ป้าศรี/คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ ร้านน้ำชาในเกียวโตร้านนี้ ชื่อ “2 D” หมายถึง 2 มิติ หรือ 2 Dimensions เป็นการตกแต่งร้านแบบภาพลวงตา ด้วยเส้นดำ บนพื้นขาว ป้าศรีคิดว่า ศิลปินสร้างสรรค์ ที่ตกแต่งร้านเป็นคนที่คิดเก่งจริงๆ แม้กระทั่งชุดเสื้อผ้าพนักงานเสิร์ฟ ลวดลายเส้นสีดำ ใช้เส้นดำใหญ่/เล็ก บนพื้นผ้าสีขาว ก็ดูเป็น 2 มิติไปหมด หลอกตาให้เห็นไปว่า ไม่มีความลึกใดๆ ป้าศรีรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปใน โลกของ Alice in Wonderland ยังไงก็ไม่รู้ เอ…ขนมอร่อยไหมจำไม่ได้ มัวแต่สนุก และประทับใจกับ

คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ วันนี้จะขอเอาเรื่องราวของความสงบ และเมตตาธรรม จากตอนหนึ่งของประวัติฯ บรรพบุรุษ ฝั่งแม่ของป้าศรีมาเล่า ให้อ่านสบายๆ โดยตัดตอนมาจากหนังสือเรื่อง ดุจนาวากลางมหาสมุทร ซึ่งเป็นที่ป้าศรีเขียนมานานมากแล้ว และมีการตีพิมพ์วางตลาดหลายต่อหลายครั้ง ทว่าขณะนี้ ขาดตลาดแล้ว ภาพ: คุณหญิงจำนงศรี (รัตนิน) หาญเจนลักษณ์ อ่านบางตอนจาก “ดุจนาวากลางมหาสมุทร” ที่ ล้ง 1919 “ เรื่องนี้ดูเหมือนจะเกิดขึ้นเมื่อ นายตันฮื่อฮ้วง(คุณทวดป้าศรี) มีอายุเลยวัยหนุ่ม รากฐานในสยามประเทศก

คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ ปัจจุบัน ป้าศรีพูดได้เลยว่า “ไม่กลัวผี” แต่ เมื่อก่อนนี้กลัวค่ะ เมื่อสมัยเด็กๆ นั้น กลัวมาก ทว่า จนบัดนี้ ป้าศรีก็ยังไม่ชอบดูหนังผี ยิ่งหนังผีญี่ปุ่นยิ่งจะไม่ดูอย่างเด็ดขาด ไม่มองแม้หนังตัวอย่าง เพราะเห็นด้วยอย่างยิ่ง กับใครๆที่บอกว่า หนังผีญี่ปุ่นน่ากลัวกว่าหนังผีฝรั่งอย่างเทียบกันไม่ติด ถ้าพูดถึงผีญี่ปุ่น ก็จะต้องพากันนึกถึงผู้หญิงหน้าซีดขาว ตาแข็ง ผมดำ ยาวปรกหน้า สวมใส่ชุดศพผ้าฝ้ายสีขาว ค่อยๆเคลื่อนเข้ามาหาช้า ๆ เหมือนจะรู้ดีว่า เราไปไหนไม่รอดหร

คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ ป้าศรีขอฝากถึง ท่านรองนายกสีหศักดิ์ ค่ะ ป้าศรีอยากจะเห็นประเทศไทยเรา ต้อนรับคนต่างชาติอย่างอบอุ่น แต่ให้เขาพอรู้ว่า เราไม่ใช่หนูน้อยน่ารักที่ไร้เดียงสา ประเทศที่เปิดกว้างอย่างประเทศไทยต้องระวังตัวบ้าง เพราะ “ความเกรงใจ” คงจะไม่ใช่สิ่งที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่นำเข้ามาเองนะคะ ป้าจึงอยากจะเห็น Thailand Privilege Visa หรือ Thailand Elite Visa ปรับจาก “วีซ่าระยะยาว หรู” มาเป็น “วีซ่าหรู ระยะยาว ราคาแพง และเป็นวีซ่าที่มีความรับผิดชอบ” จะขายความหรูตามที่หร

คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ ในโลก ที่พรมแดนยังคงเป็นเรื่องของสงคราม มีหลายประเทศที่น่าอยู่ เอา “สิทธิการอยู่ในแผ่นดิน” ออกมาวางขาย สไตล์แพ็กเกจสปา ขณะนี้มี Thailand Elite Visa ไทยแลนด์ อีลิท ของไทย Golden Visa วีซ่าทองคำ ของยุโรป, Second Home Visa โปรแกรม“บ้านหลังที่ 2“ ของมาเลเซีย Golden Visa ของ UAE (Dubai) Global Investor Visa ของ สิงคโปร์ และอื่นๆ ของประเทศอื่นๆ อีกแทบจะทุกประเทศที่น่าอยู่ ทั้งหมดนี้ มีลักษณะระหว่างบัตรสมาชิกฟิตเนสกับสะพานให้หนีภัย จากประเทศบ้านเกิด จ่ายแ

คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ ถึงเวลาแล้วหรือยังคะ ที่ไทยเราจะยกเลิกการแจกฟรีวีซ่า 60 วัน แบบเหมาเชิงลดแลกแจกแถม จนใกล้จะเหมือนตลาดแบกะดินที่เละๆ ภาครัฐจะหมกมุ่นนักหรือ กับ “ยอดนักท่องเที่ยว” หมกมุ่นจนไม่ครณาว่า ใครบ้างที่เข้ามาเหยียบแผ่นดินไทย ใช้ทรัพยากร ทำมาหากิน สร้างและทิ้งปัญหาอะไรมิอะไรให้บ้านเมืองยับเยิน ถูกต้องแล้วหรือที่จะลดระดับ ลดศักดิ์ศรี เพียงแค่เพราะเห็นแก่จำนวน โดยไม่คำนึงถึงคุุณภาพ “ฟรีวิซ่า” เป็นประตูที่เปิดกว้าง ให้แก๊งเทา แรงงานเถื่อน นอมินีต่างชาติ...

คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ คุณพ่อ (จุลินทร์ ล่ำซำ) ถ่ายกับลูกๆ ในชุดไว้ทุกข์หลังคุณแม่ (สงวน) เสียชีวิต คำของคุณพ่อ ที่ทำให้จำนงศรีมาเป็น”ป้าศรี”วันนี้ 1. “อย่าลืมนะ ว่าเงินที่คุณพ่อส่งศรีไปเรียนเมืองนอกน่ะ เป็นเงินของคนไทยนะ อย่าลืม” ประโยคนี้ เมื่อตอนที่ ป้าศรีจะออกเดินทางไปประเทศอังกฤษ ในวัย 12 ขวบ… นี่ อายุอีกไม่กี่ปีจะ 90 ยังไม่ลืมเลย 2. “อย่าบังอาจไปรังเกียจเขา เขามีบุญคุณกับเรา เรา(ธนาคาร) อยู่ได้เพราะลูกค้าที่เป็นคน (ธรรมดาๆ) อย่างเขา กลับไปนั่งที่เดิม และดูแลเขาใ

นายแพทย์นรุตม์ อภิชาตอำมฤต ถึง คุณป้าศรี หมอปล่อยให้ยายตายเถอะ คุณป้าจะนึกออกมั้ยครับ ว่าผมรู้สึกยังไงตอนคุณยายพูดประโยคนี้ ตอนนั้นผมเพิ่งจบมาใหม่ ๆ เป็นหมอฝึกหัดปีแรก เต็มไปด้วยความรู้จากตำรา และความตั้งใจจะช่วยคนให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ คุณยายอายุเจ็ดสิบกว่า เป็นโรคไตระยะสุดท้าย ไม่ได้ฟอกไต และเคยบอกลูกหลานไว้อย่างหนักแน่นว่า “ถ้าถึงเวลา อย่าใส่ท่อ อย่ายื้ออะไรอีกแล้ว แม่อยากไปอย่างสงบ” ผมเจอยายแค่ครู่เดียวก่อนอาการจะทรุด ยายบีบมือผมเบาๆ แล้วพูดคำเดิมซ้ำอีกครั้ง...

สภาพจิตปัจจุบัน จึงไม่ได้กระทบแค่วันนี้ แต่กำลังสร้าง“รูปทรงของตนในอนาคต”และ “คุณภาพชีวิตในวัยชรา”ไปพร้อมกัน ฉะนั้น เวลาว่าง หรืออยู่คนเดียว ถามตัวเองว่า ”ใจฉัน สมองฉัน กำลังซ้อมอะไรอยู่ ขุดร่องไหลให้ความเคยชินทางอะไรอยู่”

บ่ายวันนี้ ขณะที่นั่งรถอยู่บนถนนอโศก ผ่านโรงพยาบาลจักษุรัตนิน เกิดความรู้สึกเย็นอิ่ม ปริ่มใจขึ้นมา เป็นอาการของความรู้สึกขอบคุณชีวิต