ชอบความอ่อนโยนกับเมตตาธรรมใน 'วิญญาณ' ของงาน เป็นวิญญาณที่แสดงออกมาทางภาษาและภาพพจน์

Its eyes are opened wide -- empty and staring, like the eyes of a sinful, aimless, unhappy human being.

He thought that there was something lacking... something still missing. Something that would make it a complete whole

Grandma opened the song with, "Oei ..the old kaew tree, your branches're heavy with blossoms so white…” and stopped,

เดี๋ยวนี้มือใส่ถึงมือจับมือกัน Today , gloved hands touch gloved hands เปลี่ยนมือเปลี่ยนถุงพลันไม่ซ้ำถุง Hands change gloves change,

สูงขึ้นสูงขึ้นไปถึงฟ้า Higher and higher, they’re touching the sky จนถึงเมฆแล้วเจ้าเด็กล้างจาน Now they have reached the clouds

A breath of cold wind made the woman shiver. The old man held her in a shaky embrace, saying: ''What's gone is gone.''

ประเทศไทย Thailand where in unite รวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย All the races and descendants of Thailand

he had to tell someone about what had happened in the night. It’s beauty was too wondrous to be kept to himself alone.

ดินโกรธ แดดกร้าว กระด้างดังอิฐเผา ร้าวเป็นรอยๆ เด็กน้อยเท้าเปล่า กระโดด โหยงเหยงวิ่งผ่าน ทำเมล็ดมะขามหล่นกระเด็นผลุบลงในรอยร้าว

ฉันเลือกที่จะอยู่ในนี้ ฉันไม่ต้องการบิน...ในกรงนี้ มีงานที่ฉันจะสานไม่มีวันเสร็จ คุณไม่ชื่นใจรึคะ ฉันจะอยู่ในกรงนี้จนวันตาย

สุริยะวรมันจะกันแสง Suriyavaraman will weep ศิลาแลงทุกก้อนก็กร่อนไหว Each massive laterite block will shudder

อย่าเพิ่งไปนึกถึงอนาคต และอย่าเสียเวลานึกถึงอดีต ขอให้คุณทำทุกอย่างในปัจจุบันให้ดีที่สุดไปวันต่อวันก่อน นี่เป็นวิธีที่จะทำให้จิตใจเข้มแข็ง

ความหวังอันล้าสมัยข้อแรกของข้าพเจ้าก็คือ ความหวังว่าไทยเราจะมีสังคมที่มีความละอาย

good governance เป็นชีพจรของระบอบประชาธิปไตย ถ้าชีพจรเต้นอ่อนๆ ความเป็นประชาธิปไตยที่แท้จริงก็อาจจะขาดเรี่ยวแรงเป็นลมเป็นแล้งไปง่ายๆ

Khunying Chamnongsri Hanchanlash talks about the fundamental forces of life and the experiences which have enriched her literary work.

เพื่อนในชีวิต คือ สิ่งหรือคนที่ทำให้เกิดความรู้สึกมั่นคง และกำลังใจ ที่ทำให้มีสติในการเลือก การตัดสินใจ และการเผชิญปัญหา

เหงาดังว่าน้ำหยดจนหมดใจ Deep loneliness reigns as though the heart is utterly drained. เหลือสิ่งใดไว้บ้างระหว่างชีวิต

An artist left his tubes of acrylic colours lying around. His mother picked them up and amused herself by daubing them on pieces of paper

คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ อ่าน บทกวี ไหมแท้ที่แม่ทอ ของไพวรินทร์ ขาวงาม