บนหน้าต่างของ สวนทูนอิน มองเห็นความสวยเยื้องกรายผ่านเข้ามาในดงดอกเทียนกับดาหลา มะลิ กุหลาบ ม่วงแดงของเอนอ้าหรือโคลงเคลง

ในชั่วขณะนั้น เขาหลุดจาก‘คิด’(thinking) มาเป็น ‘สติ’ (awareness) ที่ให้ความตระหนักรู้ว่า“ชีวิตไม่จริงจังอย่างที่ความคิดมันปั้นให้เราเชื่อ”

There stands the lover, his back leaning ’gainst the quizzing wind and the murmurs of the questioning sea

เธอเป็นดอกไม้งามอร่ามเรือน เธอเป็นเพื่อนเหมือนที่ใจปรารถนา

Loneliness is sometimes grey, mute and pale with claws outstretched to clutch the heart and strangle the breath

Come, people, come มนุษย์เอย Take the rein of your horse of life จงขี่ม้าแห่งชีวิตของตนเอง

จากบทเพลงหนึ่งเดียวคนนี้ From the song “This Lonely Me” คิดว่ามีสักคนเข้าใจ Hope someone will understand

ณ จุดบรรจบ at the fusion line, คืน - วัน night - day ฝัน - จริง dream - reality

หมาขาจรที่ไม่เคยเข้าสังคมหมาๆ ที่บ้านน้ำสานได้เลย ชื่อ ข้าวเม่า เรียกสั้นๆว่า เม่า เม่า เป็นหมาที่มีปัญหาใหญ่หลวงในเรื่องมิติและมุมมอง

คุณหญิงจำนงศรีเล่าว่า เมื่อจากบ้านไปไกล สิ่งหนึ่งที่คิดถึงมากคือหาดหัวหิน

หมาเตี้ยที่มีอัตตาสูงมากเมื่อเปรียบกับความสูงทางกายภาพ ซึ่งถ้าเอาไม้บรรทัดวัดจากพื้นถึงจุดสูงสุดของหลังนากคงจะได้ไม่เกินสิบสองนิ้ว

หมาตัวแรกของบ้านน้ำสาน ชื่อโมเม เป็นหมาสีดำขาเป๋ที่มีเสน่ห์ทางเพศสูง บรรดาหมาสาวๆ ที่อยู่บ้านใกล้เรือนเคียงพากันติดเกรียวกราว

เดินผ่านข้าพเจ้า-ทอดเงาเปลี่ยว โดดเดี่ยวเหลือเกินที่เดินดุ่ม Passing me – casting lonely shadow So forlornly walks that walker

หากเพียงครั้งหนึ่ง คุณไม่มีใครเขาต้องการ If there was a time when no one wanted you ถูกทอดทิ้งมานาน จะรู้สึกอย่างไร*

คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ และบุตรชาย นายแพทย์สรรพัฒน์ รัตนิน หรือคุณหมอไต๋นำความรักมาแปรเป็นการแสดงออกที่แตกต่าง

อ่านเคล็ดลับชีวิตคู่ และบทพิสูจน์ที่ว่า ไม่มีใครแก่เกินที่จะรัก จากคุณหญิงจำนงศรี ผู้หญิงที่กล้าบอกว่าค้นพบตัวเองเมื่ออายุ 50 ปี

She offered at the ECIS convention a unique metaphor of “International cultural overpasses: their relation to and alienation from indigenous

วิชาตัวเบา รวมข้อเขียนที่เสนอแนะวิธีคิดให้คนเรามีสุขเอาไว้มากมาย ซึ่ง คุณหญิงศศิมา ศรีวิกรม์ เป็นผู้ตั้งชื่อหนังสือและคิดได้ในทันทีที่อ่านจบ

คอนเสิร์ต 'มาลัยหลากสี' เป็นการสร้างสรรค์งานร่วมกันของบรรดาศิลปินที่เป็นคนรุ่นใหม่ที่รักและหวงแหนความเป็นไทย

ความทรงจำเก่าๆ ของคนสูงวัยนั้นไม่มีประโยชน์อะไร หากไม่มีการเรียนรู้ ช่วยให้เราเข้าใจ แล้วก็ปล่อยมันไป