top of page

Ankor Wat, Ankor Thom, Phnom Penh

นครวัด นครธม พนมเปญ

Poet: Chintana Pinchaleo

Translated: Chamnongsri Rutnin



Photo : bampilo ,Illustration : Indigo




สุริยะวรมันจะกันแสง

Suriyavaraman will weep

ศิลาแลงทุกก้อนก็กร่อนไหว

Each massive laterite block will shudder

พระบาทไชยวรมันผู้บรรลัย

Sobs will rack long-dead Jayavaraman

จะร่ำไห้โหยสะอื้นด้วยปืนกวน

With each vicious spat of the gun

"ตัวกูผู้ทรงสิทธิศักดิ์

“I, the very Zenith of Power, once held sway

อาณาจักรกัมพุชภาศวร

Over the mighty Kampuchean Empire

นครวัดนครธมสมควร

My imperial command mandated

สฤษฏิ์ล้วนด้วยฤทธิ์มหิศรา

Magnificent Ankor Wat and Ankor Thom

ศิลาเท่าเหย้าเรือนเขยื้อนยาก

To worship me, men toiled and lugged

ฉุดลากชะลอผ่านด่านป่า

House-sized rocks through jungle-gates

มือคนก่นสลักลักษณา

Men hand-chiseled immense rocks

เป็นสุสานศิลาบูชากู

To erect glorious graveyards of stones


นครธมก่อนล่มก็ไพโรจน์

Before its fall, majestic Ankor Thom

ชวยโชติสิทธิศักดิ์อักขู

Dazzled mortals with imperial splendour

โลเกศวรเพ่งเล็งดู

Surmounted by the sculptured faces

คือปูชนีย์อ่าบายน

Of the all-seeing Avalokesavara


แต่เนิ่นนานกาลก่อนกูนอนนิทร

สุขสถิตเทียมเทพเสพกุศล

เหวย ไอ้ขอมใหม่ใจวิกล

คำรนปืนเป่าปลุกกู

เหม่ เหม่ ชิชะ จะมาหมิ่น

How dare they challenge me, so brazenly,

ไอ้ทมิฬยุคใหม่ไม่อดสู

These murderous brutes of the new days

ระเบิดเปรี้ยงปืนก้องคะนองภู

Blasting the echoing hills with gun-blaze

มันจะหลู่ล้างพันธุ์มันให้เตียน

From Earth’s face I shall wipe their cursed race!


โลเกศวรสี่พักตร์พักเพ่ง

Sublime, four-faced Avalokesavara gazes

แลเล็งโลกอันหันเหียน

On the continuously changing world



ชั่วกัปกัลป์พันฉนำจำเนียร

On the eternal state of uncertainties

แปรเปลี่ยนเหตุการณ์ทุกด้านไป"

On the unending chain of changes"


จึ่งวันนี้สี่พักตร์เบือนพักตร์หมอง

Today, an inexpressible sadness

ทุกพักตร์ต้องตรมหม่นทนไม่ไหว

Fills each of the four sacred faces

โอ้ลูกขอมฆ่าขอมตรอมกระไร

For, by Kmer sons are Kmers slaughtered

เพียงผิดใจเพื่อนพ้องจึงจองเวร

Just because friends conflicted with friends


เปรี้ยง เปรี้ยง เสียงปืนครืนปืนประหัต

Bang…bang…blasted the savage guns

นครวัด นครธม ล่มเขมร

Ankor Wat, Ankor Thom… Kampuchea disintegrates

แต่ละศพทบถมพนมเปญ

In Phnom Penh, corpses piled on corpses

ถึงไศเลนทร์โศกด้วยผู้ม้วยมรณ์

As Sailanthara mourned the dead


โอ้กัมพุชดุจมหาอาณาจักร

Oh, the once-great empire, Kampuchea,

ซากปรักพยานฤทธิ์มหิศร

Fallen reminder of boundless might

ทิ้งอดีตกรีดเศร้าเป็นเงาซ้อน

The Past casts sad shadows

ปัจจุบันนั้นร้อนระอุภัย

On the flaming rage of Present


สุริยะวรมันจะกันแสง

Suriyavaraman will weep

ศิลาแลงสี่พักตร์ จักร้องไห้

Sacred four-faced laterite image will wail

เมื่อลูกขอมฆ่าขอมยอมยอบภัย

For, when Kmer sons slaughter Kmers,

แล้วจะเหลืออะไรไว้ภูมิใจตน?

Whatever is there that remains for pride?



 

แปลจากบทกวีเรื่อง ยักษ์ใหญ่-ตื่นเถิด ตอนที่ 4 นครวัด-นครธม-พนมเปญ ของ จินตนา ปิ่นเฉลียว

บทกลอนภาษาไทยอ้างอิงจาก https://aromklon.com/index.php?topic=1133.10;wap2



ดู 9 ครั้ง0 ความคิดเห็น

โพสต์ที่คล้ายกัน

ดูทั้งหมด

Comments


bottom of page