ป้าศรี/คุณหญงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ ศัพท์ใหม่ทางจิตวิทยา “NEET Scarring Effect” ป้าศรีขอแปลมันเป็นสำนวนของป้าเอง ว่า “รอยที่ไม่เลือน จาก NEET” “NEET Scarring Effect” เป็นศัพท์ที่บัญญัติขึ้นในยุคสมัยนี้ เพื่อเรียกปรากฏการณ์น่ากังวลที่กำลังแพร่กระจาย นักเศรษฐศาสตร์แรงงานและนักจิตวิทยาสังคม เรียกประชากรที่เป็นเยาวชนกลุ่มหนึ่ง ว่า “NEET” ซึ่งย่อจาก Not in Education, Employment, or Training (แปลตรงตัวว่า ไม่เรียน ไม่ทำงาน ไม่รับการฝึกอบรม) ซึ่งเป็นภาวะขาดความกระตือรือร้น จอดนิ่งลอย

ป้าศรี/คุณหญงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ ความเหงาเป็นสิ่งที่ข้าพเจ้ารู้จักดีมาก เพราะถูกส่งไปอยู่โรงเรียนประจำที่มีแต่เด็กผู้หญิงล้วนๆ ในชนบทเล็กๆ เงียบๆ ริมทุ่งหญ้ากับป่าใหญ่ (New Forest) ทางใต้ของประเทศอังกฤษ เมื่ออายุเพียง 12 ปี พูดภาษาอังกฤษก็งูๆ ปลาๆ มิหนำซ้ำเด็กในโรงเรียนยังเป็นคนอังกฤษทั้งหมด ยกเว้นคนหนึ่งที่เป็นลูกครึ่งอังกฤษอเมริกัน อีก 1 หรือ 2 ปีต่อมา จึงมีเด็กโปรตุเกตที่เกิดปีเดียวกันเลย ชือ Teresa Correa de Barros เข้ามากลายเป็นเพื่อนรักกัน เพราะเป็นเด็กต่างชาติล้วนๆ เพ

สภาพจิตปัจจุบัน จึงไม่ได้กระทบแค่วันนี้ แต่กำลังสร้าง“รูปทรงของตนในอนาคต”และ “คุณภาพชีวิตในวัยชรา”ไปพร้อมกัน ฉะนั้น เวลาว่าง หรืออยู่คนเดียว ถามตัวเองว่า ”ใจฉัน สมองฉัน กำลังซ้อมอะไรอยู่ ขุดร่องไหลให้ความเคยชินทางอะไรอยู่”

เมื่อหมอเรียนรู้จากน้ำตาผู้ป่วย ความเจ็บปวดที่ “ไม่เห็นด้วยตา” แต่ “ได้ยินด้วยหัวใจ”

สารสื่อประสาทต่าง ๆ ในสมอง และ วิธีใช้ชีวิตให้มีความสุข สำหรับผู้ป่วยโรคซึมเศร้า รวมถึงคนทุกคนที่ต้องการชีวิตที่ “เบิกบา

“บางครั้ง ความขมในชีวิต ถ้าเล่าด้วยอารมณ์ขัน มันจะกลายเป็นกำลังใจ ให้เรายืนหยัดต่อไปได้”

ในสังคมยุคปัจจุบัน พวกเราคงได้ยินคำว่า โรคซึมเศร้า อยู่บ่อยครั้ง หรือได้พบเห็นข่าวการจากไปของคนดังทั้งในและต่างประเทศ โดยไม่ทราบสาเหตุ หลายท่านภายนอกดูเหมือนมีความสุข มีทุกสิ่งครบถ้วน แต่แล้ววันหนึ่งกลับมีข่าวการจากไปด้วยการฆ่าตัวตาย

ช่วงสี่สิบปลาย ห้าสิบต้น ทุกข์มาก เป็นช่วงที่แย่ที่สุด สมองกับใจเหมือนเครื่องซักผ้า ที่ข้างในสกปรกมากๆ...

เรื่องของกตัญญูมันถูกบิดไป ทำให้คนตายยากขึ้นและทรมานขึ้น

ธรรมะคือ ธรรมชาตินั่นเอง คือเป็นสิ่งที่มีอยู่ในตัวเราและนอกตัวเรา เป็นเรื่องของเหตุปัจจัย สิ่งที่ตามมาจากเหตุปัจจัย ทุกอย่างมันเชื่อมโยงกัน

ชีวิตเรากลายเป็นว่า มันไม่ได้ขึ้นกับตัวเราเอง เราไปรู้สึกว่าชีวิตฉันขึ้นกับคนอื่น คนอื่นจะพูดถึงเราว่าอย่างไร

เดินผ่านข้าพเจ้า-ทอดเงาเปลี่ยว โดดเดี่ยวเหลือเกินที่เดินดุ่ม Passing me – casting lonely shadow So forlornly walks that walker

มาเป็นคนนี้ในวันนี้ ก็เพราะ 'ฟ้ากับเหว' ในชีวิตนี่แหละ 'เหว' เป็นห้องเรียนที่ดีกว่า 'ฟ้า' ยิ่งสาหัสยิ่งเรียนรู้ได้มาก

“มื้อกลางวัน” ท่ามกลางกลิ่นอายของความรัก มี คุณหญิงจำนงศรี รัตนิน จรัล มโนเพ็ชร ป่านแก้ว “พิมพ์สี” ชาริม เพียงพรายแสง และน้องน้ำผึ้ง

“เป็นสุข ต่างจากมีความสุขมากนะ” ความหมายของสองคำนี้ จะต่างกันมากน้อยเพียงใด ไม่ง่ายเลยกับเรียนรู้ใจตนเอง กระทั่งกะเทาะเปลือกมายา

“ถ้ารักเราจริง ก็ควรเคารพในสิทธิและความต้องการที่จะตายอย่างไม่ถูกยื้อให้ทนทุกข์ทรมาน ”

อย่ามองว่าสถานภาพ เพื่อนฝูง เป็นสูตรวัดทุกข์ วัดสุข ทุกข์มันมาหลากหลายรูปแบบไม่เลือกฐานะ ยิ่งพึ่งสิ่งเหล่านี้มาก ยิ่งไม่เรียนรู้

เมื่อเข้าใกล้โค้งสุดท้ายของสายน้ำเล็กๆ นี้ เธอสนใจเรื่องความตาย และทำงานรณรงค์ในเรื่องสิทธิ์ในการอยู่และจากไปอย่างมีศักดิ์ศรี

เราไม่เคยรู้ว่า มีการเรียนรู้อีกประเภทหนึ่งที่เกิดจากใจที่นิ่งใส เป็นความรู้เกี่ยวกับธรรมชาติของกายกับใจเรา

เด็กปัญญาอ่อนเขาก็เป็นมนุษย์เหมือนเรา เราบังเอิญมีปัญญาเขาไม่มี ถ้าเราเป็นเขา เราจะต้องการ‘น้ำใจ’ และความช่วยเหลือบ้างไหม