

คำของคุณพ่อ
คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ คุณพ่อ (จุลินทร์ ล่ำซำ) ถ่ายกับลูกๆ ในชุดไว้ทุกข์หลังคุณแม่ (สงวน) เสียชีวิต คำของคุณพ่อ ที่ทำให้จำนงศรีมาเป็น”ป้าศรี”วันนี้ 1. “อย่าลืมนะ ว่าเงินที่คุณพ่อส่งศรีไปเรียนเมืองนอกน่ะ เป็นเงินของคนไทยนะ อย่าลืม” ประโยคนี้ เมื่อตอนที่ ป้าศรีจะออกเดินทางไปประเทศอังกฤษ ในวัย 12 ขวบ… นี่ อายุอีกไม่กี่ปีจะ 90 ยังไม่ลืมเลย 2. “อย่าบังอาจไปรังเกียจเขา เขามีบุญคุณกับเรา เรา(ธนาคาร) อยู่ได้เพราะลูกค้าที่เป็นคน (ธรรมดาๆ) อย่างเขา กลับไปนั่งที่เดิม และดูแลเขาใ


แจ็กเกอลีน เคนเนดี โอนาสซิส
คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ คืนหนึ่งในฤดูใบไม้ผลิ วันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 ในอพาร์ตเมนต์อันเงียบสงบ บนถนนฟิฟท์อเวนิว (Fifth Avenue) มหานครนิวยอร์ก (New York City) ผู้หญิงที่ทรงอิทธิพลและน่าจดจำที่สุดคนหนึ่งในคริสตศตวรรษที่ 20 ผ่อนลมหายใจครั้งสุดท้าย… จบชีวิตที่เต็มไปด้วยเรื่องราวมากมาย เธอ Jacqueline Bouvier Kennedy Onassis สิ้นลมลงในวัยเพียง 64 ปี ห้อมล้อมด้วยลูกทั้งสอง (Caroline และ John Jr.) และหนังสือกับงานศิลปะมากมายที่เธอสะสมมาตลอดเวลาหลายต่อหลายปี เพียงไม่กี่เดือนก่


ทำใจให้รับความจริง
คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ เมื่อเร็วๆ นี้ข้าพเจ้าได้รับรู้ความทุกข์ร้อนวุ่นวายที่เกิดจากการ ‘ทำใจ’ ไม่ได้ของหญิงสาวคนหนึ่ง ขอสมมุตินามเธอว่า ‘นอง’ และหนุ่มคู่กรณีว่า ‘ขำ’ นองเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยชาวกรุงเทพฯ ฐานะปานกลาง ส่วนขำเป็นหนุ่มโรงงานที่ยากจน แต่รูปร่างหน้าตาหล่อเหลาเอาการ พื้นเพอยู่จังหวัดชายแดนทางอีสาน หนุ่มสาวคู่นี้คบกันฉันเพื่อนอยู่หลายปี ก่อนที่จะกลายเป็นคู่รัก เวลาไปเที่ยวด้วยกัน นองจะเป็นฝ่ายออกเงินเสมอ ทำให้เธอรู้สึกว่าเขาเป็นหนี้บุญคุณเธอ เขาจะรู้สึกอย่างนั้


จดหมายถึงป้าศรี (9)
นายแพทย์นรุตม์ อภิชาตอำมฤต ถึง คุณป้าศรี หมอปล่อยให้ยายตายเถอะ คุณป้าจะนึกออกมั้ยครับ ว่าผมรู้สึกยังไงตอนคุณยายพูดประโยคนี้ ตอนนั้นผมเพิ่งจบมาใหม่ ๆ เป็นหมอฝึกหัดปีแรก เต็มไปด้วยความรู้จากตำรา และความตั้งใจจะช่วยคนให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ คุณยายอายุเจ็ดสิบกว่า เป็นโรคไตระยะสุดท้าย ไม่ได้ฟอกไต และเคยบอกลูกหลานไว้อย่างหนักแน่นว่า “ถ้าถึงเวลา อย่าใส่ท่อ อย่ายื้ออะไรอีกแล้ว แม่อยากไปอย่างสงบ” ผมเจอยายแค่ครู่เดียวก่อนอาการจะทรุด ยายบีบมือผมเบาๆ แล้วพูดคำเดิมซ้ำอีกครั้ง...


จดหมายถึงป้าศรี (8)
นายแพทย์นรุตม์ อภิชาตอำมฤต ถึงคุณป้าศรี “พี่ไม่เคยคิดว่าหมอจะทำมาได้นานขนาดนี้นะ เห็นทีแรกคิดว่าไม่เกินเดือน ก็คงเลิกทำเกษตรแล้ว” คุณพี่ท่านหนึ่งเข้ามาคุยกับผม ขณะช่วยกันเก็บอุปกรณ์ก่อนไปพักกลางวันครับคุณป้า วันนี้พวกเรามาลงแปลงปันแรงสามัคคีกันตั้งแต่เช้าตรู่ ผ่านมาเกินปีแล้วครับ ที่ผมแปลงร่างเป็นเกษตรกรมือใหม่หลังเลิกงาน (และวันเสาร์อาทิตย์ถ้าไม่ได้อยู่เวร) มีพี่ๆ หลายคนลองทดสอบผมครับคุณป้า โดยการถามชื่อต้นไม้ที่เราเดินผ่าน ให้คุณป้าเดาว่าผมจะตอบถูกมั้ย ?


อย่าเลย ไม่ไหวหรอก?
ถ้าลูกคอยขีดเส้นจำกัด ว่า นี่แม่ทำได้ นี่ทำไม่ได้ "แม่ไม่ไหวหรอก" "อย่าเลยแม่ เดี๋ยวเหนื่อย"
ก็เหมือนล้อมคอกให้เราคู้อยู่ ทั้งทางกายและใจ สมรรถภาพทางกายและทางสมองเรา ก็จะหดลงทีละน้อยๆ แล้วคอกนั้นก็จะแคบลงๆ
