ถ้าลูกคอยขีดเส้นจำกัด ว่า นี่แม่ทำได้ นี่ทำไม่ได้ "แม่ไม่ไหวหรอก" "อย่าเลยแม่ เดี๋ยวเหนื่อย" ก็เหมือนล้อมคอกให้เราคู้อยู่ ทั้งทางกายและใจ สมรรถภาพทางกายและทางสมองเรา ก็จะหดลงทีละน้อยๆ แล้วคอกนั้นก็จะแคบลงๆ

สภาพจิตปัจจุบัน จึงไม่ได้กระทบแค่วันนี้ แต่กำลังสร้าง“รูปทรงของตนในอนาคต”และ “คุณภาพชีวิตในวัยชรา”ไปพร้อมกัน ฉะนั้น เวลาว่าง หรืออยู่คนเดียว ถามตัวเองว่า ”ใจฉัน สมองฉัน กำลังซ้อมอะไรอยู่ ขุดร่องไหลให้ความเคยชินทางอะไรอยู่”

ทุกครั้งที่ข้าพเจ้ามองทะเลกว้างใหญ่ไพศาลที่ได้โอบอุ้มทั้งชีวิตและความตายมาเกินคณานับ เกิดความรู้สึกอย่างซึ้งถึงใจว่า ชีวิตเรานี้ช่างน้อยนิด

"พรุ่งนี้ฉันอาจจะลืม แต่ตอนนี้ฉันรู้ว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่มีความหมายมาก"

โลกของผู้ที่เป็นอัลไซเมอร์ เหมือนโลกของหนังที่ถ่ายแล้วก็มาตัดต่อ แต่ตัดมันไม่ต่อ เหมือนหนังที่ถ่ายไปเรื่อยๆแล้วต่อแบบไม่เข้าที่

จากคู่รักหวานชื่น ความทรงจำของฟิโอนาเสื่อมลง สามีกลายเป็นคนแปลกหน้า แต่เธอกลับไม่ลืมความรู้สึกที่เคยถูกนอกใจ