There stands the lover, his back leaning ’gainst the quizzing wind and the murmurs of the questioning sea

เธอเป็นดอกไม้งามอร่ามเรือน เธอเป็นเพื่อนเหมือนที่ใจปรารถนา

Loneliness is sometimes grey, mute and pale with claws outstretched to clutch the heart and strangle the breath

Come, people, come มนุษย์เอย Take the rein of your horse of life จงขี่ม้าแห่งชีวิตของตนเอง

จากบทเพลงหนึ่งเดียวคนนี้ From the song “This Lonely Me” คิดว่ามีสักคนเข้าใจ Hope someone will understand

ณ จุดบรรจบ at the fusion line, คืน - วัน night - day ฝัน - จริง dream - reality