ป้าศรี/คุณหญิงจำนงศรี รัตนิน ใครจะพูดอะไรเกี่ยวกับฉัน ก็ไม่ใช่เรื่องของฉัน … ฉันเป็นอย่างที่ฉันเป็น ฉันทำอย่างที่อย่างที่ฉันทำ ฉันไม่คาดหวังอะไร และยอมรับทุกอย่าง อย่างที่เป็นอยู่ … การเป็นอย่างนี้ ทำให้ชีวิตง่ายขึ้น เราอยู่ในโลกที่ งานศพ สำคัญกว่าคนตาย ที่ การแต่งงาน สำคัญกว่าความรัก ที่ รูปร่างหน้าตา สำคัญกว่าจิตวิญญาณ เราอยู่ในวัฒนธรรมหีบห่อ ที่เดียจฉันท์คุณค่าของเนื้อใน คำพูดของ เซอร์แอนโธนี่ ฮ๊อปคินส์ ป้าศรี เป็นคนแปลเองทั้งหมดค่ะ เพราะคำพูดที่งามทั้งความหมาย ทั้งภาษา เ

ป้าศรี/คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ รูปที่ 1 ถ่าย เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560(ผมขาว ตัวเดิม เสื้อเดิม ตอน 78) รูปที่ 2 ถ่าย เดือนธันวาคม พ.ศ. 2566 (ผมสี ตัวเดิม เสื้อเดิม ตอน 84) ธรรมะ ปรัชญาสายชรา หรือบทปรารภที่เหลวไหล แล้วแต่ใครจะมองนะคะ อะไรก็ “ช่างหัวมัน” “ช่างหัวมัน” เป็นภาษาเขียน ถ้าเป็นภาษาพูด มักจะออกเสียง (สะบัดๆให้ได้อารมณ์) ว่า “ชั่งหัวมัน” อารัมภบทด้วยภาคภาษา แล้วก็ต่อด้วยการอธิบายสีผมบนหัวของตัวเอง ว่า เออแล้วทำไมไม่ช่างหัวมันล่ะ  ทำไมไม่ปล่อย

ป้าศรี/คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ บรรดาสาวๆ นักท่องเที่ยวจีน ชอบที่จะพากันแต่งชุดกิโมโนสีอ่อนสีหวาน มาเดินในสวนวัดโบราณบนภูเขา สวนรอบวัดคิโยมิซุเดระ (Kiyomizu Dara) กำลังอยู่ในฤดูที่ดอกอาเซเลียสีชมพูแดง ชมพูส้ม บานสพรั่ง นักท่องเที่ยวสาวๆ ชาวจีนเหล่านี้ แต่ง kimono กิโมโนกันได้สวยจริงๆ บนต้นทางเดินขึ้นเขาไปวัด มีร้านเปิดให้นักท่องเที่ยวเช่ากิโมโนสวยๆ ร้านเหล่านี้ และร้านขายของที่ระลึกตลอดจนขนมและไอศครีม ตั้งอยู่กันเรียงรายแน่นขนัด ป้าศรีเข้าไปขอถ่ายรูปสาวสวยจากเมืองจีน 2 คน.

ป้าศรี/คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ คืนก่อนโน้น ที่ Monzayu Monju ป้าศรีออกไปเดินกลางคืน แถววัดหน้าโรงแรมมืดสลัว เงียบสงบ วังเวง ไม่มีคนสักคน ป้าศรีมีประสบการณ์การออกไปเดินเงียบๆตอนกลางคืนในประเทศต่างๆ ทว่า ในชนบทญี่ปุ่นนี้ ป้าพบว่าเป็นบรรยากาศที่ยาก เกินกว่าที่จะบรรยาย ป้าศรี 18.05.2569 จาก :FB โต๊ะป้าศรี https://www.facebook.com/chamnongsritable/posts/pfbid0eJaAnARdWCUkvgWgzgSpwTDFfm9VACUce6YZuexVFhWBBaESNuU2CrSo3Cs7BgJWl

ป้าศรี/คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ หมอไต๋กับจ๋า ในป่าไผ่ Arashiyama Bamboo Grove ห่างจากเกียวโต ประมาณ 50 กม. พื้นที่นี้ ปรากฏในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นตั้งแต่ก่อนยุคเฮอัน (Heian Period, ค.ศ. 794-1185) เ ป็นสถานที่พักผ่อนของชนชั้นสูงและเจ้านายญี่ปุ่น ที่นี่ มีการสร้างวิลล่าในภูเขา เพื่อเป็นที่พักผ่อนของจักรพรรดิซากะ (Emperor Saga) ในยามเกษียณ ซึ่งกลายมาเป็นวัดไดคะคุจิ (Daikakuji) ในภายหลัง เชื่อกันว่า พระสงฆ์ชาวพุทธนำต้นไผ่มาปลูกในญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 801 เมื่อเดินทางกลับ

แก่ก็แก่เถอะ ป้าศรีขอแก่แบบลิงๆค่างๆบ้าง ไต๋สั่งให้แม่ไต่ขึ้นไปเพื่อถ่ายรูป สไตล์ที่เขาจำได้เมื่อสมัยเขายังเด็ก เหตุเกิดระหว่างไปเดินกันเช้านี้ เขากลัวว่า FC จะไม่รู้จักคุณหญิงตัวจริง ดีใจนะที่ผิวโลกนี้มันไม่ราบเรียบ มันตะปุ่มตะป่ำเหมือนชีวิตคนเราเลย ถ้าผิวโลกไม่มีเขา ไม่มีห้วย ให้ได้ขึ้นบ้าง ให้ได้ลงบ้าง ร่างกายมนุษย์ก็ไม่แข็งแรง ถ้าชีวิตเรียบราบไปหมด จิตใจคนจะแข็งแกร่งได้อย่างไรล่ะ จริงไหม ป้าศรี 20.05.2568 จาก :FB โต๊ะป้าศรี https://www.facebook.com/chamnongsritable/posts/