ถ้าลูกคอยขีดเส้นจำกัด ว่า นี่แม่ทำได้ นี่ทำไม่ได้ "แม่ไม่ไหวหรอก" "อย่าเลยแม่ เดี๋ยวเหนื่อย" ก็เหมือนล้อมคอกให้เราคู้อยู่ ทั้งทางกายและใจ สมรรถภาพทางกายและทางสมองเรา ก็จะหดลงทีละน้อยๆ แล้วคอกนั้นก็จะแคบลงๆ

ชีวิตเป็นสุขและสนุกขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่ 53-54 กว่าๆ ยิ่งชีวิตเหลือน้อย ก็ยิ่งรู้ค่าของแต่ละวัน ใจคนเรามันเหมือนเพชรนะ มันสุกใสในตัวของมันเอง