

ช่างหัวมัน
ป้าศรี/คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ รูปที่ 1 ถ่าย เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560(ผมขาว ตัวเดิม เสื้อเดิม ตอน 78) รูปที่ 2 ถ่าย เดือนธันวาคม พ.ศ. 2566 (ผมสี ตัวเดิม เสื้อเดิม ตอน 84) ธรรมะ ปรัชญาสายชรา หรือบทปรารภที่เหลวไหล แล้วแต่ใครจะมองนะคะ อะไรก็ “ช่างหัวมัน” “ช่างหัวมัน” เป็นภาษาเขียน ถ้าเป็นภาษาพูด มักจะออกเสียง (สะบัดๆให้ได้อารมณ์) ว่า “ชั่งหัวมัน” อารัมภบทด้วยภาคภาษา แล้วก็ต่อด้วยการอธิบายสีผมบนหัวของตัวเอง ว่า เออแล้วทำไมไม่ช่างหัวมันล่ะ  ทำไมไม่ปล่อย


อย่าเลย ไม่ไหวหรอก?
ถ้าลูกคอยขีดเส้นจำกัด ว่า นี่แม่ทำได้ นี่ทำไม่ได้ "แม่ไม่ไหวหรอก" "อย่าเลยแม่ เดี๋ยวเหนื่อย"
ก็เหมือนล้อมคอกให้เราคู้อยู่ ทั้งทางกายและใจ สมรรถภาพทางกายและทางสมองเรา ก็จะหดลงทีละน้อยๆ แล้วคอกนั้นก็จะแคบลงๆ


ข้อคิดจากป้าศรี
ชีวิตเป็นสุขและสนุกขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่ 53-54 กว่าๆ ยิ่งชีวิตเหลือน้อย ก็ยิ่งรู้ค่าของแต่ละวัน ใจคนเรามันเหมือนเพชรนะ มันสุกใสในตัวของมันเอง
