เส้นทางกับยอดเขา
- 4 วันที่ผ่านมา
- ยาว 1 นาที
ป้าศรี/คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์
ป้าศรีเขียนบทความนี้มานานมากแล้ว
สมัยนั้นเชื่อกันว่า ประโยคที่โด่งดังเกี่ยวกับการเดินขึ้นภูเขานี้ เป็นคำของ Gabriel Gracia Marquez แต่ปรากฏว่า…ไม่ใช่
… ทุกวันนี้ก็ยังเป็นที่โต้เถียงกันอยู่ว่า ใครพูดหรือเขียนประโยคนี้ จากที่ไหน
- เส้นทางกับยอดเขา -
กาเบรียล เกร์เซีย มาร์เกซ นักเขียนรางวัลโนเบลชาวโคลัมเบีย
ได้ส่งจดหมายลาเพื่อนๆ เมื่อใกล้เวลาที่เขาจะจากโลกไปด้วยโรคมะเร็งในต่อมน้ำเหลือง
เขาเล่าถึงความคิด ความปรารถนา และบทเรียนต่างๆ จากชีวิตที่กำลังจะปิดฉาก และคุณค่าของเวลานาทีที่ผันผ่าน มีผู้นำจดหมายสั้นๆ ฉบับนี้มาแปลเป็นภาษาอังกฤษส่งต่อๆ กันทางอีเมล
มีประโยคหนึ่งที่กล่าวว่า
“I have learned that everyone wants to live on the peak of the mountain, without knowing that real happiness is in how it is scaled.”
“ฉันได้เรียนรู้ว่าทุกคนอยากจะอยู่บนยอดเขา โดยที่ไม่เคยรู้เลยว่าความสุขที่แท้จริงอยู่ที่ว่าเขาขึ้นภูเขานั้นอย่างไร”
มองย้อนไปในชีวิต มาร์เกซเห็นว่าความสุขที่แท้จริงอยู่ที่การกระทำหรือเส้นทาง ไม่ใช่ที่ตัวความสำเร็จ ซึ่งเขาอุปมาว่าเป็นยอดเขา
มาร์เกซรู้เรื่องความสำเร็จอย่างลึกซึ้ง เพราะนอกจากรางวัลโนเบลด้านวรรณกรรมแล้ว เขายังมีผลงานจำนวนมากที่สูงด้วยคุณค่า จนเป็นที่ยอมรับกันว่าเขาเป็นนักเขียนที่ยิ่งใหญ่ของโลกในศตวรรษที่ 20 งานที่ขายดิบขายดีของเขาถูกแปลและตีพิมพ์เป็นภาษาต่างๆ มากมายหลายภาษา
“ฉันได้เรียนรู้ว่าคนทุกคนอยากจะอยู่บนยอดเขา โดยที่ไม่เคยรู้เลยว่าความสุขที่แท้จริงอยู่ที่ว่าเขาขึ้นภูเขานั้นอย่างไร” ตรงใจข้าพเจ้ามาก เพราะถึงแม้จะยังไม่มีโรคภัยไข้เจ็บมาบั่นทอน แต่ก็มีความรู้สึกเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ว่า จะต้องใช้เวลาที่เหลือให้สมคุณค่าที่ได้เกิดมา และไม่ปล่อยให้ความสุขใจกระฉอกหกตกหายไปในขณะที่เดินสู่จุดหมายที่ปรารถนา
เมื่อพูดถึงความสำเร็จ หลายคนอาจจะออกตัวว่า ฉันสมถะ ไม่ทะเยอทะยาน ไม่อยากรวย ไม่อยากดัง ไม่อยากเด่นในตำแหน่งหน้าที่ แต่ ‘ยอดเขา’ ของมาร์เกซมีความหมายครอบคลุมทุกอย่างที่เป็นความปรารถนา ไม่ว่าจะเป็นปริญญาบัตร ความก้าวหน้าในการงาน ความสุขในชีวิตแต่งงาน การจะมีบ้านเป็นของตัวเองสักหลัง แม้กระทั่งการมีใจที่สงบเย็น
เป็นธรรมดาที่ชีวิตจะมีเป้าหมาย ทำให้มีพลังขับเคลื่อน เมื่อเรามุ่งมาดสิ่งใดก็จะขวนขวายให้ได้สิ่งนั้นมา แต่บ่อยนักที่เราทำความสุขแท้ตกหาย เพราะมัวแต่จับจ้องจุดมุ่งหมายที่ยังไปไม่ถึง
เหมือนคนที่จดจ่อกับยอดเขาข้างหน้าจนลืมมองทางที่กำลังไต่ ลืมสนุกกับการย่างก้าวและรับรู้ คนที่ตั้งอกตั้งใจขึ้นภูเขานักมักจะขาดอารมณ์ขัน ถ้าล่าช้าก็มักจะร้อนรน ถ้าสะดุดก็ใจเสีย ถ้าพลาดหวังก็เสียใจ ซ้ำร้ายอาจเพิ่มทุกข์ให้กับทุกข์ด้วยการรู้สึกขมขื่น อิจฉาริษยา แต่ละก้าวอาจเหมือนสูญเปล่า ถ้ามีเหตุให้ไปไม่ถึง
หลายต่อหลายคนที่ขึ้นถึงยอดภูที่มาดหมาย ชื่นใจอยู่นิดเดียวแล้วก็...โน่น...ยังมีอีกยอดหนึ่งที่อยากจะขึ้นไปอยู่มากกว่า...
บางคนเมื่อถึงยอดเขาแล้วก็ดีใจอยู่ไม่นาน เพราะพบว่าไม่เป็นอย่างคาดคิด ไม่สุขแล้วสิ จะลงมาเสียก็เสียดาย จะอยู่ก็วุ่นวาย...ความสุขหายไปไหนไม่รู้ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันหายไป
ชีวิตสอนข้าพเจ้าว่า การกระทำสำคัญกว่าเป้าหมาย และให้รู้ซึ้งถึงคุณค่าของทุกปัจจุบันขณะ บนเส้นทางสู่ยอดเขา คุณค่าของการเรียนรู้จากอุปสรรคและทุกสิ่งที่พานพบ ตลอดจนความสนุกสนานชื่นบานที่หาได้แม้ในสถานการณ์ที่อาจดูเหมือนมืดมัว
ถ้าไม่มุ่งหน้าจนคร่ำเครียด จะเห็นว่าข้างทางที่ชันและขรุขระยังมีดอกไม้ใบหญ้า สัตว์เล็กแมลงน้อยที่ทำให้เบิกบานได้ และคืนเดือนมืดก็ยังมีแสงวิบวับของหิ่งห้อยกับสกาวระยับของฟ้าเกลื่อนดาว
น้อยอย่างในชีวิตเป็นไปอย่างที่เคยนึกว่าจะเป็น บ่อยครั้งที่ไปไม่ถึงจุดหมายปลายทาง แต่การเดินทางก็ยังคุ้มค่าในตัวของมันเอง
ใครที่กำลังปีนขึ้น ไม่ว่าภูเขาสูงหรือเนินเตี้ย ให้นึกถึงคำของมาร์เกซนักเขียนใหญ่ที่ว่า
“ฉันได้เรียนรู้ว่าคนทุกคนอยากจะอยู่บนยอดเขา โดยที่ไม่เคยรู้เลยว่าความสุขที่แท้จริงอยู่ที่ว่าเขาขึ้นภูเขานั้นอย่างไร”
หากรู้จักสุขที่แท้ตรงนี้ ถึงจะพลาดหวังไปไม่ถึงยอดเขา ก็จะไม่เจ็บช้ำและไม่รู้สึกว่าความตั้งใจกับเวลาที่ใช้ไปนั้นสูญเปล่า
ทั้งนี้เพราะเราเป็นผู้ให้รางวัลชีวิตกับตัวเองอยู่ทุกย่างก้าว
บทความ: “เส้นทางกับยอดเขา”
ผู้เขียน: คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ (ป้าศรี)
จากหนังสือ: เข็นครกตัวเบา
FB: โต๊ะป้าศรี CH Table
ความคิดเห็น