top of page

Life's Blessings from Back garden

มงคลชีวิตจากสวนหลังบ้าน


Chakkrit & Pattree Chimnok

สูจิบัตร นิทรรศการผลงานศิลปะ มงคลชีวิตในสวนหลังบ้าน

ของ จักรกริช และ ภัทรี ฉิมนอก


หนึ่งในผลงานในนิทรรศการมงคลชีวิตในสวนหลังบ้าน'



Old House By The Klong


In that forgotten house by the klong

Memory never left off looking through

her secret hoarding of ghosts.

Near the tired brown water

the bearded old banyan watched

keeping her company.

Memory sought through her treasures

taking up sepia thoughts here and there

she scooped ashes of cremated events

loving every gray shadowy grain

she touched time-forsaken dreams

tenderly, as only Memory can.


She chose, discarded and chose again

pensively patterning the pieces, slowly

for there was all the time in the world

in that hoary old house on the klong

a house built long ago from the love

of people long-dead - whom I love.


She made shapes from chosen pieces

uncertain shapes that she would never finish

that changed, came together and separated

she laid them out half in the sun

half in the shade, to be rearranged

in the sight of the ants and the lizards

that loved the tired old banyan


Chamnongsri Hanchanlash

(From...On the White Empty Page)



จักรกริช ฉิมนอก คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ และภัทรี ฉิมนอก

ในงานนิทรรศการ มงคลชีวิตในสวนหลังบ้าน'



จักรกริช กับ ภัทรี ให้ข้าพเจ้าเขียน 'อะไรสักนิด' ให้สูจิบัตรนิทรรศการ 'มงคลชีวิตในสวนหลังบ้าน'


คงไม่แปลก คนแก่จะเลือกเขียนเรื่องความทรงจำ


'ความทรงจำ' ในภาพคิดของข้าพเจ้าเป็นผู้หญิงใบ้ ที่นั่งอยู่ใต้ไทรเฒ่าที่แผ่กิ่งก้านทอดเงากว้างใหญ่ ริมสายน้ำแห่งกาลเวลา


เธอนั่งก้มเงียบง่วนกับการจัดชิ้นส่วนของเรื่องราวมากมาย ให้เป็นภาพใหญ่ที่ไม่มีใครมองเห็น นอกจากตัวเธอเอง


เธอจัดแล้ว... แล้วก็จัดอีก...

เลื่อนชิ้นส่วนนั้นไปวางตรงนี้

ชิ้นส่วนนี้ไปแทรกตรงนั้น

เธอนั่งจัดของเธอไปเรื่อยๆ

ไม่เคยสิ้นสุดหยุดหย่อน


ดร.ชิงชัย หาญเจนลักษณ์ และ จักรกริช ฉิมนอก ในงานนิทรรศการ มงคลชีวิตในสวนหลังบ้าน'



แสงแดดส่องผ่านใบไทรที่ส่ายตามสายลม แสงทอดลงมาต้องชิ้นส่วนนั้นบ้าง นี้บ้าง ชิ้นส่วนเรื่องราวเดิมๆ

เดี๋ยวใสตามแสง เดี๋ยวหม่นมืดตามเงา


ความทรงจำง่วนอยู่กับการหยิบล้านชื้นส่วนเรื่องราวเดิมๆ ที่ไม่เคยเหมือนเดิม


ถ้าเธอเงยหน้าขึ้นมองสายน้ำที่ไหลผ่านสักนิด ไม่แน่นะ...

เธออาจจะหยิบทีละชิ้น เรื่องราว

แล้วหย่อนมันลงไป

ให้ไหล เลยหายไปกับสายน้ำ...

สายน้ำแห่งกาลเวลา


'ป้าศรี'

คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์



ผู้ร่วมงานนิทรรศการ มงคลชีวิตในสวนหลังบ้าน'


 

โพสต์ที่คล้ายกัน

ดูทั้งหมด
bottom of page