จดหมายถึงป้าศรี (ฉบับที่ 4)
- 1 วันที่ผ่านมา
- ยาว 1 นาที
นายแพทย์นรุตม์ อภิชาตอำมฤต
ถึงคุณป้าศรี
นี่ก็ผ่านมา 3 เดือนเห็นจะได้นะครับคุณป้า
ที่ผมตัดสินใจใช้แบงค์ 500 ใบนั้น ทำอะไรสักอย่าง
วันนี้เป็นวันพุธครับ พอบ่ายสามโมงตรง คนไข้ในโรงพยาบาลเริ่มซาลงแล้ว
ผมกับพี่ปราณีมาช่วยกันจัดเก้าอี้ล้อมเป็นวงเตรียมไว้
พี่ปราณีคือ พี่พยาบาลชุมชนครับคุณป้า ที่คอยขับรถพาผมลงพื้นที่ไ
ปทำความเข้าใจปัญหาของชาวบ้าน
ไม่นาน ก็เริ่มมีพ่อๆ แม่ๆ ผู้สูงอายุ ทยอยกันมา
เสียงเจี๊ยวจ๊าวของการพบปะทักทาย ดังขึ้นอย่างมีชีวิตชีวา
พอมากันครบ เราก็เริ่มประกาศเส้นทางของวันนี้ แล้วออกเดินกันอย่างไม่รอช้า
นี่เป็นครั้งที่เจ็ดแล้วครับคุณป้า สำหรับโครงการ “จิตอาสาสูงวัย”
วันนี้เราจะไปเยี่ยมบ้าน 3 หลัง หนึ่งในนั้นคือบ้านของ พ่อเหลือ ผู้สูงวัยเกือบร้อยปี
ที่ตอนนี้ออกไปไหนไม่ไหวแล้ว
เดี๋ยวคุณป้าจะสงสัย ที่นี่จะเรียกผู้สูงอายุว่า 'พ่อ' หรือ 'แม่' แทนคำว่าคุณตาคุณยายนะครับ
การเยี่ยมวันนี้ ไม่ใช่สไตล์การเยี่ยมแบบหมอหรอกครับ
แต่เป็นการเยี่ยมเยียนไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบสไตล์ผู้สูงอายุในชุมชน
"ฉันเป็นลูกของยายแม้น หมู่ 8 ที่เป็นเมียของพ่อผาย น้องพ่อที่ตายไปแล้วไง"
อ้าปากค้างทุกครั้ง เมื่อเห็นการแนะนำตัวแบบเครือญาติของที่นี่ครับคุณป้า
ส่วนพ่อเหลือฟังแล้ว "อ้อ จำได้ๆ" จากนั้นก็ชวนคุยกันต่อได้อย่างสนิทชิดเชื้ออย่างไม่่น่าเชื่อ
คุยกันสักพักแล้วก็ทำการผูกข้อต่อแขน
โดยจิตอาสาสูงวัยแต่ละคนจะเตรียมด้ายสายสิญจน์มาเองจากที่บ้าน
ประคองผูกข้อมือกันอย่างอบอุ่น ส่วนพ่อเหลือก็ขอบคุณและอวยพรไม่หยุด
ผู้สูงอายุติดบ้านหลายคนถึงกับน้ำตาไหลครับคุณป้า
เพราะเขาเจ็บป่วย และออกไปไหนไม่ได้มานานมากแล้ว บางคนนานเป็นปี
การได้รับการเยี่ยมที่อบอุ่นและใส่ใจแบบนี้ ทำให้เค้ามีพลังใจอีกครั้ง
ส่วนผู้สูงอายุจิตอาสา ที่ไม่เคยได้ค่าตอบแทนสักบาท แต่กลับดูมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก
"วันพุธหน้าเจอกันนะคุณหมอ"
เสียงจากคุณแม่ที่บ่นว่าปวดเข่า แต่ก็ยังมาทุกครั้ง
ความจริงผมตั้งใจทำโครงการนี้ เพื่อให้ผู้สูงวัยได้มาช่วยดูแลกันและกัน
เงิน 500 บาทที่ใช้ไปนั้น ถูกนำไปซื้อน้ำดื่มให้จิตอาสา
และยังพอสำหรับการเยี่ยมอีกสามครั้ง
แต่สิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากโครงการนี้ คือ
บางที งบประมาณที่น้อย อาจทำให้เราได้สัมผัสบางสิ่งที่คนมีงบมาก อาจไม่มีโอกาสได้สัมผัส
อย่างน้อยก็เรื่องหนึ่ง 'ความอิ่มใจ' ที่เรารู้สึกว่าได้เป็นผู้ให้อย่างแท้จริง
พูดแล้วก็เขินภาษาตัวเองครับคุณป้า
เดี๋ยวส่งจิตอาสากลับบ้านเสร็จแล้ว จะขอไปกินข้าวแล้วเข้าเวรต่อถึงเช้า
ถ้าคุณป้าอยากฟังเรื่องราวของชีวิตในเวรของผม อย่าลืมตอบจดหมายผมด้วยนะค้าบ ^-^
นายแพทย์นรุตม์ อภิชาตอำมฤต
โรงพยาบาลหนองบัวระเหว
จังหวัดชัยภูมิ
FB: โต๊ะป้าศรี CH Table
ความคิดเห็น