Its eyes are opened wide -- empty and staring, like the eyes of a sinful, aimless, unhappy human being.

เดินผ่านข้าพเจ้า-ทอดเงาเปลี่ยว โดดเดี่ยวเหลือเกินที่เดินดุ่ม Passing me – casting lonely shadow So forlornly walks that walker

ณ จุดบรรจบ at the fusion line, คืน - วัน night - day ฝัน - จริง dream - reality

เหงาดังว่าน้ำหยดจนหมดใจ Deep loneliness reigns as though the heart is utterly drained. เหลือสิ่งใดไว้บ้างระหว่างชีวิต

…So, I sit reading words of a poet ฉันนั่งอยู่อย่างนี้ อ่านกวี-คำประพันธ์

Come, people, come มนุษย์เอย Take the rein of your horse of life จงขี่ม้าแห่งชีวิตของตนเอง